پیام رهبری

Islamic Revolution Leader issued a statement Sunday on the horrendous tragedy of Gaza bloodbath in the hand of the Zionists

Islamic Revolution Leader Ayatollah Sayyed Ali Khamenei issued a statement Sunday on the horrendous tragedy of Gaza bloodbath in the hand of the Zionists, strongly condemning the heinous complicity of the criminal Bush's regime with the Zionists, adding that the silence of some international bodies and some Arab states provided for the crimes.

Ayatollah Khamenei declared Monday as day of general mourning and called on all Muslim people and free men of the world to render their duty towards the tragic issue. The text of the statement is as follows.


Bismillah-e Rahman-e Rahim

"We belong to Allah, and to Him we return"

The horrific atrocity of the Zionist regime in Gaza in which hundreds of innocent men, women and children were massacred pushed the curtain of deception from the blood thirsty face of the Zionist wolves and noted the negligent about the presence of this hostile disbeliever in the heart of the lands of Islamic umma.

The horrendous ordeal is very heavy and moving for any Muslim not to say for any free and noble human being in any corner of the world. However, the larger ordeal is the encouraging silence of some Arab governments which claim to be Muslims. Which ordeal could be larger than the fact that Muslim governments, otherwise expected to support the innocent Gaza people against the usurping and hostile regime, adopted a mood which encouraged the criminal Zionist authorities to impertinently consider them as in harmony with the large tragedy?

Which answer the heads of those countries have prepared to give to the Messenger of Allah (S.A.)? Which answer they have prepared to give to their own nations which are indeed mourning the tragedy? Indeed today the heart of the Egyptian, Jordanian and the people of other Islamic countries is overwhelmed with sorrow about the bloodshed as well as the protracted food and medicine embargos.

By his complicity in the large crime, the criminal Bush's administration in the last days of his shameful rule more darkened the face of the American regime than ever and added to its dossier of war crimes. The European governments with their indifference and sometimes their complicity in the large tragedy once more proved that their claims of advocacy for human rights are false and also showed they are present in the front against Islam and Muslims. Now, I ask the scholars and Alims of the Arab world and the chiefs of the Egyptian al-Azhar center "isn't it the time to feel the threat facing Islam and Muslims?" "Isn't it the time to fulfill the mandatory act of standing against any bullying ruler?" Is an additional, more divulging scene of complicity between the hostile disbelievers and the hypocrites of umma in repressing the Muslims than the current Gaza and Palestine developments is needed to prompt you to feel responsibility?

I have also a question to ask the media and the intellectuals of the world of Islam and especially the Arab world. For how long you have decided to remain indifferent regarding your media and intellectual responsibility?

Has there remained any more face for the scandal-hit human rights bodies of the west and the so-called 'security' council of the United Nations to lose?

All the Palestinian Mujahid and other faithful of the world of Islam are supposed to defend the defenseless people of Gaza. Anyone who is killed in the legitimate and holy defense is a martyr and is hoped to be among the ranks of the martyrs of Badr and Ohud battles in the presence of the Messenger of Allah (S.A.).

The Organization of the Islamic Conference must fulfill its historical responsibility in the sensitive conditions and form a solid front, bereft of inaction and preservations, against the Zionist regime. The Zionist regime must be punished by the Muslim governments. The heads of the usurping regime must be tried and punished in person for their crimes and the protracted siege.

The Muslim nations are able to materialize the demands through firm resolve. The duty of politicians, Alims and intellectuals in this juncture is much heavier than others.

I declare Monday a day of general mourning in commemoration of the Gaza tragedy and instruct the country's authorities to fulfill their duties regarding the sad incident.

"And those who do wrong shall surely know by what overturning they will be overturned"


Sayyed Ali Khamenei

December 28, 2008

 

  
نویسنده : بنیان مرصوص ; ساعت ٩:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/۱٢
تگ ها :


تا کی می خواهیم گناه کنیم؟! (چند آیه انذار کننده از قرآن)

 

أَ لَمْ یَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ یَرى‏ (14)

سوره علق ، آیه 14

آیا او ندانست که خداوند (همه‌ی اعمالش را) می‌بیند؟ (14)

 

إِنَّ الَّذینَ یُحِبُّونَ أَنْ تَشیعَ الْفاحِشَةُ فِی الَّذینَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلیمٌ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ (19)

سوره نور، آیه 19

کسانی که دوست دارند زشتی‌ها در میان مردم با ایمان شیوع یابد، عذاب دردناکی برای آنان در دنیا و آخرت است، و خداوند می‌داند و شما نمی‌دانید.

 

أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‏ أَنْ یَأْتِیَهُمْ بَأْسُنا بَیاتاً وَ هُمْ نائِمُونَ (97) أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‏ أَنْ یَأْتِیَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ یَلْعَبُونَ (98) أَ فَأَمِنُوا مَکْرَ اللَّهِ فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ (99)

سوره اعراف، آیه 97-99

آیا اهل این آبادی‌ها، از این ایمنند که عذاب ما شبانه به سراغ آنها بیاید در حالیکه در خواب باشند؟! (97) آیا اهل این آبادی‌ها، از این ایمنند که عذاب ما هنگام روز به سراغشان بیاید در حالیکه سرگرم بازی هستند؟! (98) آیا آنها خود را از مکر الهی در امان می‌دانند؟! در حالی‌که جزء زیانکاران، کسی خود را از مکر الهی در امان نمی‌داند (99)

 

إِنْ تَجْتَنِبُوا کَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنْکُمْ سَیِّئاتِکُمْ وَ نُدْخِلْکُمْ مُدْخَلاً کَریماً (31)

سوره نساء، آیه 31

اگر از گناهان بزرگی که از آن نهی می‌شوید پرهیز کنید، گناهان کوچک شما را می‌پوشانیم؛ و شما را در جایگاه خوبی وارد می‌سازیم. (31)

 

-نقل تنها با ارایه مرجع    [ http://www.marsos.persianblog.ir ]  مجاز است.

  
نویسنده : بنیان مرصوص ; ساعت ۳:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/٤/٢۸


پاسخ به یک شبهه

پاسخ به یک شبهه:

اخیراً چندین پست الکترونیک از دوستانم دریافت کرده‌ام که در آنها ضمن نقل‌ خبری مبنی بر کمک سه میلیارد تومانی (معادل سه میلیون دلار) شورای شهر تهران به شهرداری لبنان، با آوردن چند عکس از دختر بچه‌هایی که در مدرسه به علت آتش‌سوزی دچار سوختگی شده‌اند، به انتقاد از شهردار و رئیس‌جمهور پرداخته که آقا برید این پول را خرج مدرسه‌ها بکنید. البته ما در اینجا با این دانش‌آموزان اظهار همدردی و برای شفای هر چه زودتر آنها دعا می‌کنیم و اعتقاد داریم که مسوولان آموزش و پرورش و وزارت بهداشت باید نسبت به امر بهبود این عزیزان حداکثر تلاش خود را بنمایند (که طبق خبرهای رسیده چنین کاری انجام شده است).

آنچه که مرا بر آن داشت تا مطلب زیر را آماده کنم این بود که احساس کردم این انتقادها تنگ‌نظرانه، همراه با خودخواهی و بدون دید کلان نسبت به مسایل بیان شده است.

حال سوالی که مطرح می‌شود این است که اولاً آیا ما باید به کشورهای دیگر مثل لبنان کمک کنیم و یا نه؛ دوم اینکه ضرب‌المثلی رایج است که (هر چند که معلوم نیست اصل این ضرب‌المثل درست است یا خیر!!) چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است آیا اینجا مصداق پیدا می‌کند یا خیر؟

پاسخ:

۱-کارهایی که شهرداری انجام می‌دهد در موارد بسیاری دارای هزینه‌های میلیاردی است که خیلی از آنها نیز بعضاً غیرضرور و یا توأم با هزینه‌های مضاعف است؛ بعنوان مثال در کوچه‌ها جوی آبی که چند سال از ساخت آن نمی‌گذرد می‌کنند و دوباره از نوع بلوک‌کشی می‌کنند و یا پیاده‌روهای خیابان ولیعصر را خراب می‌کنند و با بودجه ده‌ها میلیاردی دوباره سنگ می‌کنند و یا ایستگا‌ه‌های شرکت واحد را هر دو ‌سه سال یکبار عوض می‌کنند و ده‌ها مورد دیگر با صرف صدها میلیارد تومان بودجه که لزوماً همیشه بهتر از قبل نیز نبوده است.

حال سوال اینجاست که چرا ما از کنار این مبالغ هنگفت بعضاً غیرضرور بدون اظهار نظر می‌گذریم ولی نسبت به این وجه اختصاص‌یافته چنین حساسیت نشان می‌دهیم؟

از طرف دیگر می‌بینیم که در کشور ما خیلی‌ها وجود دارند که دارای درآمد میلیاردی هستند ولی حاضر نیستند به اندازه یک معلم ساده به محرومین کمک کنند. در واقع باید پرسید کسی که به عنوان مثال در خانه‌ای شش میلیاردی در زعفرانیه زندگی می‌کند و یک ماشین صد میلیونی زیر پا دارد و از نظام بدلیل کمک به لبنان انتقاد می‌کند، خود تا بحال چه کمکی به آموزش و پرورش انجام داده است؟

۲-اگر این پول به لبنان اختصاص نمی‌یافت و صرف مدارس می‌شد آیا باز هم تضمینی وجود داشت که چنین حوادثی رخ ندهد. در واقع صدها برابر این پول توسط دولت سالانه در آموزش و پرورش هزینه می‌شود لکن تا رفع محرومیت فاصله زیاد است.

آنچه که در اینجا باید توجه کنیم این است که بعضی از حوادث همیشه ناشی از عدم امکانات نیست. چرا که در بیست وپنج سال قبل ما در مدارسی با یک دهم امکانات امروزی زیر بمب‌باران درس می‌خواندیم ولی اتفاقی برایمان نمی‌افتاد، ولی ممکن نظیر چنین اتفاقاتی در قلب اروپا یا آمریکا و در پیشرفته‌ترین مدارس نیز بوجود آید. بعضی از اتفاقات یک حادثه‌اند.

۳-ما در زلزله‌ی بم دیدیم که کشورهای بسیاری با ارسال تجهیزات و نیرو کمک‌های زیادی به ما انجام دادند. علت اینکه من در سطور قبل، انتقاد دوستان را تنگ‌نظرانه و توام با خودخواهی خواندم این بود که با چنین استدلال‌هایی کمک دیگر کشورها به ما نیز نباید صورت می‌گرفت و آنها نیز باید آن پول‌ها را خرج مدارس‌شان می‌کردند. وقتی پس از جنگ ۳۳ روزه اسراییل که بیش از ۲ میلیون موشک و بمب به لبنان ریخته شد و صدها دانش‌آموز هنوز قربانی بمب‌های خوشه‌ای عمل نکرده می‌شوند، ما که سالانه ده‌ها میلیارد خرج مدارس کشور می‌کنیم، اگر سه میلیارد هم به دانش‌آموزانی که آنها هم مثل فرزندان ما شیعه هستند کنیم چه اتفاقی می‌افتد؟ آیا شیعه بودن ملیت می‌شناسد؟ ضمن اینکه درآمد کشور ما مگر از چه تأمین می‌شود؟ از نفت. خوب نفت را که داده؟ خدا. خوب حال اگر ما که روزانه ۴ میلیون بشکه نفت استخراج می‌کنیم، یک صدوسی‌ام استخراج یک روزمان را به یک ملت شیعه اختصاص دهیم آیا اسراف کرده‌ایم؟ مگر خدا نگفته که اگر شما یکی بدهید من ده برابر به شما می‌دهم؟ آیا اگر این کار را نکنیم نباید منتظر عقوبت الهی باشیم؟

۴-دولت‌ها معمولاً برای بهبود وجه‌ی کشور خود در دیگر کشورها اقدام به یک سری تبلیغات می‌زنند. به نظر شما اگر دولت ایران می‌خواست این پول را صرف ساختن تیزر تبلیغاتی می‌کرد، چند دقیقه تیزر می‌توانست بسازد؟ در صورتیکه این کمک انسان‌دوستانه هزاران برابر هر تیزر تبلیغاتی در بهبود وجه کشور ما در لبنان موثر است.

۵-اگر کسی تنها یک سر سوزن علم استراتژیک بلد باشد می‌داند که برای توازن قوا، لبنان برای ما ایجاد بازدارندگی می‌کند و در ایجاد امنیت فرامنطقه‌ای کشور نقش غیرقابل انکاری دارد. در واقع شاید بتوان گفت که لبنان برای ما به‌اندازه هزار موشک امنیت می‌آورد. حال آنکه ما با سه میلیارد تومان تنها می‌توانیم دو سه موشک بسازیم. در واقع حتی اگر بخواهیم به دید مادی به قضیه نگاه کنیم، ما با این کمک توانسته‌ایم با کمتر از یک صدم هزینه، به امنیت خودمان کمک کنیم. کشور ما از همه طرف تحت محاصره آمریکاست ، تو این وضعیت ما باید از هر راهی ، با هر هزینه ای که شده امنیت خودمون رو حفظ کنیم. حزب الله نوک شمشیر ماست . اینو آمریکایی‌ها بهتر می دانند و وقتی اسرائیل از حزب‌الله شکست می‌خورد ابدا فکر چپ نگاه کردن به ایران رو نمی‌کنند. از جنگ ۳۳ روزه به این ور آمریکا دیگر ایران رو تهدید مستقیم نکرده است.

۶- کنگره‌ی آمریکا دو سال قبل ۷۵ میلیون دلار بودجه برای دخالت در ایران تصویب نمود که بعداً تا ۹۰ میلیون دلار نیز افزایش یافت، یعنی چیزی حدود ۳۰ برابر کمک ما به لبنان. (ظاهراً مردم آمریکا مثل ما ضرب‌المثل چراغ را بلد نیستند !!!) بسیاری از شبکه‌های ماهواره‌ای و سایت‌های اینترنتی که به ظاهر سنگ وطن را به سینه می‌زنند و ادعای دلسوزی مردم را دارند، در واقع از این بودجه ارتزاق می‌کنند. آنها در زمان سختی‌های ما کجا بودند؟ آیا اون ور آب مشغول عیش و نوش و کمک به سازمان سیا و منافقین نبودند؟

۷- پیامبر می‌فرماید : هر کس صدای مسلمانی را بشنود که کمک می خواهد و بی‌تفاوت بشیند مسلمان نیست.

۸- تصاویر خیلی تاسف بار بود. ولی تاسف بار تر اینکه ما این همه جراح پلاستیک داریم که ادعاشون گوش فلک رو کر کرده . کدامشون گفته آقا مجانی نه ، نصف قیمت اینها رو درمان می‌کنم؟ چرا این‌قدر دکترهای این مملکت احساس روشن‌فکری دارند، ولی فکر و ذکر اکثر آنها پول شده؟ چرا دکترهایی که جسم مردم را درمان می‌کنند روح خودشون مرده؟

 

(با تشکر از مصطفی برای دو پاسخ آخر)

-نقل تنها با ارایه مرجع    [ http://www.marsos.persianblog.ir ]  مجاز است.

  
نویسنده : بنیان مرصوص ; ساعت ۱۱:٤٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۳/٦